Założenie standardu: celem jest uzyskanie pawika wyrafinowanego i zrównoważonego – ptaka, który zachowuje harmonię budowy zarówno w postawie stojącej, w ruchu, jak i w przejściu pomiędzy jednym a drugim. Punktacja cech szczegółowych ma znaczenie dopiero wtedy, gdy zachowany jest balans wymagań ogólnych.
Pawik jest przede wszystkim ptakiem typu i akcji: typ oznacza budowę i postawę w bezruchu, natomiast akcja oznacza zachowanie i sposób poruszania się. 80 pkt dotyczy typu (statyka), 20 pkt dotyczy akcji (ruch i noszenie się).
Ocenę należy prowadzić porównawczo, poszukując najlepszego zrównoważenia cech definiujących rasę: okrągłe ciało, duży ogon, prawidłowo ustawione nogi oraz prawidłowe osadzenie głowy – w postawie i w ruchu.
Punktacja – wymagania ogólne (100 pkt)
1) Typ – postawa stojąca (80 pkt)
| Sekcja | Cecha | Opis (terminologia wystawowa PKP) | Pkt |
|---|---|---|---|
| Ciało | Kształt ciała | Ciało okrągłe jak kula (z każdego profilu). W profilu łagodna, elegancka linia od dzioba do stóp. | 12 |
| Mostek | Stosunkowo krótki, wyraźnie wysunięty do przodu, dający pełny, zaokrąglony brzuch i głębie przednią. | ||
| Grzbiet | Lekko wklęsły w środku. Długość grzbietu proporcjonalna do długości szyi (dla prawidłowego osadzenia głowy). | ||
| Skrzydła | Noszenie skrzydeł | W profilu wąskie (góra–dół), dolna linia skrzydeł nieprzerwana. Lotki tylko „czyszczą” najniższe pióra ogona (nie za długie), końcówki niemal spotykają się za ogonem i delikatnie opierają o podłoże. Skrzydła wysoko osadzone po bokach, ściśle przylegające; z przodu niewidoczne (dla zachowania wrażenia okrągłości). | 8 |
| Ogon | Kształt i osadzenie ogona | Ogon lekko wklęsły, okrągły w wyglądzie, gęsty, z szerokimi i równo osadzonymi piórami zachodzącymi na siebie. Osadzony na tyle wysoko, aby ptak pokazywał jak najwięcej „góry ogona”, bez wypychania głowy z „kieszeni”. Prosty na ptaku od boku do boku. | 10 |
| Poduszki i kuper | Poduszki | Przód pełny, długi i szeroki. Tył mocny, szeroki, rozchylony i wyśrodkowany na ogonie. | 5 |
| Kuper | Wystarczająco rozwinięty, aby podtrzymywać ogon; prosty od boku do boku i wysoko osadzony. | ||
| Proporcje | Stosunek ogon–ciało | Stosunek wielkości ogona (wysokość pionowa ogona – lekko wklęsłego i okrągłego w wyglądzie) do wielkości ciała (od podłoża do szczytu piersi) w prezentacji powinien zbliżać się do 2 : 1. | 5 |
| Głowa i szyja | Głowa | Mała, delikatna (wyrafinowana), gładka, bez ozdób. | 2 |
| Dziób | Cienki, średniej długości, z drobnymi woskówkami; barwa zgodna z kolorem upierzenia. | 1 | |
| Woskówki | Małe, delikatnej struktury. | 1 | |
| Oczy / brew | Oczy jasne, czujne; brwi możliwie najdrobniejsze, zabarwione zgodnie z kolorem upierzenia. U odmian z białą głową – oczy ciemne. U pozostałych – perłowe lub żółte do pomarańczowo-czerwonych (preferowane perłowe). | 1 | |
| Szyja i osadzenie głowy („kieszeń”) | Szyja cienka, elegancko wygięta, zwężająca się ku głowie. Długość szyi proporcjonalna do długości grzbietu, aby głowa osadzała się bez wysiłku centralnie (w osi), u podstawy poduszek – w tzw. „kieszeni”. Linia dzioba płynnie przechodzi w profil ciała. Z przodu głowa nie może być widoczna ponad piersią, a w profilu powinna znajdować się wyraźnie poniżej szczytu piersi. | 5 | |
| Nogi i stopy | Nogi | Mocne, umiarkowanie krótkie do średniej długości (nie „szczudłowate”), szeroko rozstawione i wysunięte do przodu względem środka „okręgu” ciała (dla głębi tylnej). Bez wrażenia załamywania, wygięcia do środka ani nadmiernego rozstawu. W postawie stojącej ustawione równo (bez cofniętej jednej nogi). | 15 |
| Stopy | Mocne, zgrabne, drobne, bez piór; intensywnie czerwone. Ciężar ptaka stabilnie na przednich palcach, „poduszka” stopy lekko nad podłożem. Stopy ustawione równo (bez cofnięcia lub skręcenia do środka). | 5 | |
| Upierzenie | Jakość pióra | Czyste, schludne, twarde i ściśle przylegające. Bez „spodni” i luźnych piór zasłaniających dolne partie nóg. Pióra krótkie (w tym lotki), z wyjątkiem długich piór ogona i poduszek. Barwa zgodna z opisami uznanych kolorów. | 10 |
| Suma – typ (postawa stojąca) | 80 | ||
2) Akcja – ruch i noszenie się (20 pkt)
| Sekcja | Opis (ocena w ruchu) | Pkt |
|---|---|---|
| Ruch i noszenie się | Pawik powinien poruszać się lekko i swobodnie do przodu, z elegancką kontrolą. Wykonuje krótkie przechadzki, z głową noszoną w sposób naturalny i bez wysiłku, stale wyśrodkowaną u podstawy poduszek („kieszeń”). Utrzymuje pełne, okrągłe ciało; skrzydła zwarte, dobrze okrywające i przylegające do boków; ogon niesiony pionowo, pokazujący jak najwięcej „góry ogona”, przy chodzeniu na przednich palcach. Z każdym krokiem widoczne lekkie uniesienie piersi. Niedopuszczalne: pochylanie do przodu, opadanie ogona do tyłu, luzowanie skrzydeł, przekręcanie głowy na boki. Ptaki powinny prezentować te cechy bez nadmiernego „zachęcania”; sędzia może jedynie poprawić splątane pióra lub poczekać, aż rozproszenia ustaną. Ocena ruchu to jedyne miejsce, gdzie wszystkie cechy rozpatruje się łącznie. | 20 |
| Suma – akcja (ruch) | 20 | |
| Łącznie – wymagania ogólne | 100 | |
Kolor i rysunek – dodatki punktowe
- Jednobarwne oraz jednolite wzorzyste (self): dopuszcza się premię +5 pkt za doskonałość barwy upierzenia.
- Odmiany znakowane (np. tarczowe, bodymarki lub tailmarki): +5 pkt za doskonałość rysunku (znakowania) oraz +5 pkt za doskonałość barwy w uznanych kolorach.
- Białe oraz NCC (Non-Classified Colors / kolory niesklasyfikowane): brak dodatków za barwę i rysunek.
Uwagi sędziowskie (praktyka oceny)
- Ocena jest porównawcza – wygrywa ptak najbardziej zrównoważony w typie i akcji.
- Jeżeli dwa ptaki uzyskają tę samą punktację w wymaganiach ogólnych, preferowany jest ptak mniejszy.
- „Akcja” (ruch) pokazuje, czy cechy budowy współgrają – żadna cecha nie może dominować kosztem innych.
